رواندا

رواندا کشوری است در مرکز آفریقا. پایتخت آن کیگالی است. رواندا کشوری است سرسبز و با آب و هوای استوایی در منطقه دریاچه‌های بزرگ آفریقا . به دنبال قتل عام سال ۱۹۹۴ ......(بر روی ادامه مطب کلیک کنید.)


Repubulika y'u Rwanda
جمهوری رواندا
پرچم رواندا نشان ملی رواندا
پرچم نشان ملی رواندا
شعار ملی: "Unity, Work, Patriotism"
سرود ملی: "Rwanda nziza"
جایگاه کشور رواندا روی نقشه
پایتخت
 - مختصات جغرافیایی
کیگالی
بزرگ‌ترین شهر کیگالی
زبان رسمی زبان کینیارواندا , فرانسوی و
انگلیسی
نوع حکومت جمهوری
پل کاگامه
برنارد ماکوزا
استقلال
از بلژیک
۱ ژوئیه ۱۹۶۲
مساحت
 - کل
 
 - آبها (%)
 
‪۲۶,۷۹۸ km² ‫(۱۴۷ام)

۵.۳
جمعیت
 - برآورد ۲۰۰۵
 - تراکم جمعیت
 
‪۱۰,۱۸۶,۰۶۳ ‫(۸۳ام)
‪۳۴۳/km² ‫(۲۹ام)
واحد پول فرانک رواندا (‏RWF)
منطقه زمانی
 - در تابستان (DST)
CAT (UTC= +2)
DAS
دامنه اینترنتی
پیش‌شماره تلفن
+۲۵۰

 


رواندا کشوری است در مرکز آفریقا. پایتخت آن کیگالی است. رواندا کشوری است سرسبز و با آب و هوای استوایی در منطقه دریاچه‌های بزرگ آفریقا . به دنبال قتل عام سال ۱۹۹۴ دادگاهی بنام دادگاه بین المللی کیفری برای رواندا تشکیل شد.

 

فهرست مندرجات

[نهفتن]

تاریخ

حدود ۷۰۰ سال قبل قومی از نژاد سامی از سوی منطقه اتیوپی و سومالی به سوی جنوب سودان کوچ کرده و در نهایت در منطقه فعلی رواندا و بروندی و بخشی از اوگاندا ساکن شدند این افراد گله دار بودند و بومیان هوتو نیز که خود از مهاجران غرب آفریقا بودند به کار کشاورزی اشتغال داشتند با ورود استعمار به این منطقه تضادهای قومی میان این دو تیره فزونی گرفت و در دو نوبت به قتل عام منجر شد که آخرین آن سال ۱۹۹۴ بود که شورشیان طرفدار اوگاندا هواپیمای رئیس جمهور هوتو را سرنگون کردند . در مقابل سکوت مجامع بین المللی و غرب این جنایت اتفاق افتاد و هزاران نفر کشته شدند.

  • از سال ۱۸۹۴ کنفرانس برلین این منطقه تحت نام تانکانیکای آلمان در اختیار آلمان قرار گرفت
  • شکست آلمان در جنگ جهانی اول منجر به تقسیمات مستعمره‌های آفریقایی آلمان شد. رواندا به بلژیک واگذار شد.
  • ۱۹۶۲ - استقلال از بلژیک
  • آوریل ۱۹۹۴ – آغاز نسل کشی در رواندا که به‌دنبال سرنگونی هواپیمای رئیس جمهور هوتو تبار صورت گرفت. این حادثه بر تحولات بروندی و کنگو نیز تأثیرا عمیقی گذاشت.

 

 سیاست

نسل کشی

در ۶ آوریل سال ۱۹۹۴ ، هواپیمای حامل جونوال هابیاریمانا، رییس جمهوری وقت رواندا که از اعضای قبیله هوتو بود، و سیپرین نتاریامیرا ، رییس جمهوری بروندی، در اثر شلیک موشک زمین به هوا در نزدیکی فرودگاه کیگالی، پایتخت رواندا، سقوط کرد.

در پی کشته شدن رییس جمهوری، هوتوهای تندرو این واقعه را به مخالفان توتسی نسبت دادند و به حملات گسترده علیه اقلیت قومی توتسی و هوتوهای میانه رو دست زدند.قتل عام رواندا یکصد روز به طول انجامید تا سرانجام نیروهای شورشی، که افراد توتسی در آن اکثریت داشتند، توانستند کنترل اوضاع را در دست بگیرند.

گفته می‌شود که در خلال این یکصد روز، حدود هشتصد هزار تن از اعضای قبیله توتسی و هوتوهای میانه رو به دست هوتوهای افراطی کشته شدند. تسلط شورشیان بر اوضاع به فرار حدود دو میلیون تن از اعضای قبیله هوتو به کشور زئیر (جمهوری دمکراتیک کنگو) منجر شد.

با میانجیگری بین المللی، جنگ داخلی خاتمه یافت و دولت سازش ملی زمام امور را در دست گرفته‌است. قتل عام رواندا پی‌آمدهای سیاسی گسترده‌ای در پی داشته‌است و جامعه جهانی و سازمان ملل متحد به دلیل خودداری از مداخله به موقع برای خاتمه آن مورد انتقاد بوده‌اند. لوران کابیلا رهبر چپ گرای کنگو موفق شد با کمک دولت توتسی رواندا و با کمک اوگاندا در سال ۱۹۹۷ دیکتاتور زئیر بنام موبوتو سسه سوکو را سرنگون نمایند.

 پس از جنگ

رواندا نخستین کشور جهان است که اکثریت نمایندگان مجلس آن از زنان تشکیل شده‌است (پس از رواندا پارلمان‌های سوئد و کوبا قرار دارند). پس از نسل‌کشی رواندا، مردم این کشور بیش از پیش به انتخاب زنان گرایش پیدا کرده‌اند[۱][۲].

 فرهنگ

اقوام هوتو و توتسی اقوام اصلی رواندا هستند . تنش‌های قومی در رواندا امری تازه نیست . در رواندا میان اکثریت هوتو و اقلیت توتسی همواره اختلاف نظر وجود داشته‌است ، اما تخاصم میان آنها از زمانی که این کشور به سلطه استعمارگران درآمد به طور چشم گیری افزایش یافت.

در واقع، شباهت‌های میان دو قوم هوتو و توتسی زیاد است . آنها به یک زبان تکلم می‌کنند و مکان زندگی و سنن آنها نیز مشترک است. بر اساس یک فرضیه تقسیم بندی هوتو و توتسی فاقد ریشه‌های نژادی است و در سالهای میانی دوران استعمار بر اساس توانگری مالی ساکنین منطقه ایجاد شده‌است.

در این تقسیم بندی کسانی که مالک بیش از پنج راس دام یا معادل ان بوده‌اند و یا دارای ریشه‌های فئودالی قوی و ارتباط بهتر با استعمارگران بلژیکی بوده‌اند توتسی و سایرین هوتو نام نهاده شده‌اند.

اما زمانی که استعمارگران بلژیکی در سال ۱۹۱۶ وارد این کشور شدند هوتوها و توتسی‌ها را دو موجودیت مجزا از هم تلقی کردند و حتی شناسنامه‌ها را بر اساس قومیت دسته بندی کردند.

استعمارگران بلژیکی توتسی‌ها را قومی ارجح بر هوتوها دانستند و توتسی‌ها خشنود از منزلت برتر خود، به مدت بیست سال پس از آن تاریخ در مقایسه با همسایگان هوتوی خود از سطح بهتر آموزشی و شغلی بهره‌مند شدند.

با افزایش تدریجی حس انزجار در میان هوتوها ، رشته‌ای از شورش‌ها در سال ۱۹۵۹ رخ داد. در آن زمان، بیش از ۲۰ هزار توتسی کشته شدند و بسیاری دیگر به کشورهای همسایه بوروندی ، تانزانیا و اوگاندا گریختند.

پس از آنکه بلژیک در سال ۱۹۶۲ این مستعمره را ترک کرد و استقلال را به رواندا بازپس داد ، هوتوها جایگاه خود را به دست آوردند . تصویری که در سال‌های بعدی از توتسی‌ها ترسیم شده همواره حاکی از این بوده‌است که این قوم نقش سپر بلا را در همه بحران‌های رواندا برعهده داشته‌است.

  
نویسنده : سینا رجبی و خشایار اورعی ; ساعت ۱:۱٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٦/٢
تگ ها : کشورها